第一百六十六章：往事67

黄龄：那你也说来给我们听听。

龙傲天：说吧！

镜灵：好的，你们都过来，我们一起看看。

龙傲天：行了没。

镜灵：（咒语），以形补灵，以灵成影，译。

འདིའི་སྟེང་དུ་བྲིས་པ་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ཞིག་ལ།གདོན་

这上面写的是一位王子的故事。

འདྲེའི་རིགས་རྒྱལ་བོའི་རྒྱལ་སྲས་ཆུང་ཆུང་ཞིག་སྐྱེས།ཁོའི་སྐྱེས་

魔族王氏诞生一位小王子他的出生并不好。

འབྲས་མི་བཟང་།ཁོས་ཚེ་གང་བོར་དྲི་མ་ངན་པ་ཞིག་གྱོན་

他一生下来身上就带着奇臭，

ཡོད།ཁོའི་ཚུགས་ཀར་བལྟས་ནས་བཤད་མི་དགོས་པ་ཞིག་

他的样子跟不用说了

རེད།བདུད་ཀྱི་རིགས་གཅིག་ཀྱང་ཁོ་དང་འབྲེལ་འདྲིས་བྱེད་

没有一个魔族人愿意与他接触 ，

འདོད་མེད་པ་རེད།རིམ་བཞིན་ཆགས་པའི་རྒྱལ་སྲས་དེ་

渐渐的这位王子

བདུད་རྒྱལ་དང་བདུད་ཀྱིས་བརྗེད་སོང་།ཉིན་ལྟར་དུས་

就被魔王和魔后给遗忘了

ཐོག་ཏུ་བཀོད་སྒྲིག་བྱས་ནས་ཁོང་ལ་ཟས་ཟ་རུ་བཅུག་པ་

只是有每天按时安顿的为他送来吃食，ཙམ་རེད།རྒྱལ་སྲས་དེས་སྔོན་ཆད་ཀྱང་ལས་དབང་ཁས་ལེན་བྱེད་

那位王子原本也认命

ཀྱི་ཡོད།དེ་ལྟར་ལྷིང་འཇགས་ཤིག་བྱས་ན་མི་ཚེ་འདི་བརྒལ་ཐུབ་ན་དགའ་ཞེས་བཤད།想想不如就这样安安静静的渡完此生就好，来世在投个好胎。

黄龄：这些都是什么字，我都看不懂。

镜灵：这就魔族文字，你看不懂都正常，你要是看懂就不正常了。

黄龄：那他说的是什么吗？

镜灵：讲的是一位王子如何，改变命运之事。

黄龄：哦哦哦哦。

龙傲天：我说你们两个没有玩了 ，是吧！能不能好生听好生看行不。

黄龄：可以。

龙傲天：镜灵，这上面还说了什么。

镜灵：这残卷上说，他对这个世界的绝望，还有失望，被自己的家人还有族人的抛弃而感到失望。

龙傲天：被抛弃吗？

黄龄：师兄，怎么了。

龙傲天：没事，只是想起以前的事 ，后来怎么样。

镜灵：后来，残卷上说，他选择自我了断结束这样的日子。就在准备了断自己时候从不远处传来歌声阻止他的行为。

黄龄：什么歌，怎么厉害让他放弃自杀。

镜灵：是一首悲歌。

黄龄：什么，悲伤之歌，这么可能。

镜灵：或许可能他们都有同样的遭遇吧！这才让他放弃了自杀的理由。

黄龄：是不是，师傅说的高山流水遇知音。

镜灵：差不多，就是这个意思。

小葵：（心里话）我还以为是什么重要的消息，原来这残卷上写的是个故事，我以为是什么重要的消息，看来就白忙一场，要不要通知主人。

黄龄：小葵，你怎么了，想什么了。

小葵：没有。

龙傲天：镜灵，残卷上还说了什么。

镜灵：ཡིད་ཆད་དང་ཡོད་ཚད་དོར་བའི་སྐབས་སུ།ཁོས་

就在绝望和放弃一切的时候，

མུན་ནག་གིས་འོད་གང་ཡང་མཐོང་མི་ཐུབ་པའི་ཁང་བའི་ནང་

他在那间漆黑看不到任何光亮的房间里面，

དུ།དེ་ལྟ་བུའི་སྙན་འཇེབས་ལྡན་པའི་གླུ་སྐད་ཐོས་མ་ཐག་ཁོས་གླུ་

第一听到如此美妙的歌声，他本想寻着歌声追出去

སྐད་བཙལ་ནས་རྗེས་འདེད་བསམ་མོད།འོན་ཀྱང་མུན་ནག་གི་

但那漆黑的房间拦住他的去路，